Op zeilkamp in Zuidwest Friesland
Een week zonder je ouders, nieuwe vrienden maken en zelf leren zeilen. Hoe is het om op zeilkamp te gaan in Zuidwest Friesland? Roos (12), Kiki (12) en Emmi (11) beleven het bij Zeilinstituut De Bird in Heeg. Samen varen ze in een Valk over de Friese meren. Ze leren sturen, ontdekken nieuwe plekken en beleven een week vol met wetterwille (NL: waterplezier) en gezelligheid. Want op zeilkamp draait het om veel meer dan alleen zeilen.
Enthousiaste verhalen
Voor Roos uit Rotterdam is het haar eerste keer op zeilkamp. Haar beste vriendin Kiki ging vorig jaar al naar De Bird en kwam thuis met zoveel leuke verhalen dat Roos besloot om dit jaar mee te gaan. Kiki is er inmiddels voor de tweede keer en Emmi uit Utrecht zelfs voor de derde keer. Bij Kiki en Emmi zit het zeilen in de familie. Hun moeders gingen vroeger ook op zeilkamp bij De Bird.
Zo'n eerste dag kan best spannend zijn. Je komt op een onbekende plek, ziet allemaal nieuwe gezichten en deelt een kamer met kinderen die je nog niet kent. Ook Emmi herinnert zich dat gevoel nog goed. Gelukkig verdwijnt de spanning vaak snel. "Na één nachtje slapen gaat de spanning wel weg", vertelt Kiki. Tijdens de kennismakingsspelletjes en de eerste zeilles leer je elkaar al snel kennen.
Tijd om het water op te gaan
De dag begint om half acht wanneer de keukendames op de slaapkamerdeur kloppen. Een halfuur later klinkt de toeter en verzamelt iedereen zich in de eetzaal. Na het ontbijt smeren de meiden hun broodjes voor de lunch, trekken ze hun zeilpakken aan en pakken ze hun tonnetje met spullen. Tijd om het water op te gaan!
Dit jaar zeilen Roos, Kiki en Emmi in een Valk. Samen met een instructeur gaan ze het water op. Ze leren hoe je een boot optuigt, welke regels er op het water gelden en hoe je de wind gebruikt om vooruit te komen. Het liefst zitten ze alle drie aan het roer.
Zelf aan het roer
Voor Kiki was het zeilen in een Valk eerst even wennen. "In het begin kon ik echt niks in een Valk. En nu lukt het wel. Wow, ik kan het gewoon!" Ook Emmi merkt het verschil met vorig jaar. Toen zeilde ze nog in een kleinere boot. Nu varen ze over het hele meer. "Ik vind het grote meer veel leuker. Je kunt overal naartoe!"
En dat doen ze ook. Tijdens de kampweek gaan de meiden twee keer op zeiltocht. Zo varen ze naar Workum en Heeg. Onderweg moet soms de mast naar beneden om onder een brug door te kunnen. Dat maakt de tocht extra leuk. Op andere dagen lunchen ze samen in het weiland voordat ze weer het water op gaan.
Vrienden voor het leven
Op zeilkamp leer je niet alleen hoe je moet zeilen. Je ontmoet er ook kinderen uit verschillende delen van Nederland. Roos en Kiki zijn thuis al beste vriendinnen maar Roos en Emmi kenden elkaar nog niet. Inmiddels kunnen de drie het goed met elkaar vinden en hebben ze ook op hun kamer nieuwe vriendinnen gemaakt.
Samen zeilen helpt daar natuurlijk bij. In de Valk wisselen de meiden elkaar af met sturen en kunnen ze tussendoor lekker kletsen. "Het is vooral heel relaxed. Je kunt ook even chillen. En als je rust wilt kun je even rusten", vertelt één van de meiden. Ondertussen leren ze samenwerken en steeds zelfstandiger zeilen.
Sommige vriendschappen blijven ook na het kamp bestaan. Kiki en Emmi leerden elkaar vorig jaar bij De Bird kennen. Omdat ze niet bij elkaar in de buurt wonen houden ze via hun telefoon contact. Deze zomer zijn ze weer samen op zeilkamp. Zo wordt een week zeilen ook een jaarlijks weerzien met vrienden.
Van zeilboot naar discovloer
Na een dag op het water is er nog genoeg te beleven. Tijdens de avondprogramma's mogen de kinderen zelf kiezen wat ze willen doen. Suppen, kanoën, windsurfen, vlotten bouwen of een andere zeilboot proberen: er is iedere avond wel iets te doen.
Vooral de discoavonden zijn favoriet. Op dinsdag en vrijdag verandert het avondprogramma in een feestje en op vrijdag is er ook een bonte avond. De meiden zingen mee met de liedjes die iedereen op het kamp kent en leren al snel de bijbehorende dansjes.
Zelfs als het tijd is om te gaan slapen blijft het gezellig. De ‘bedbrengers’ blijven vaak nog even kletsen. En juist dat naar bed gaan vinden de meiden misschien wel het lastigste van de hele week. Niet omdat ze hun ouders missen maar omdat ze nog helemaal niet willen dat de gezellige avond voorbij is.
Een week zonder je ouders
Een week van huis betekent ook een week zonder je ouders. Voor Roos blijkt dat helemaal niet zo moeilijk te zijn. "Ik merk het eigenlijk niet helemaal, want het is gewoon supergezellig." En als de meiden toch even contact willen met thuis kunnen ze gewoon bellen.
Hun telefoons mogen ze overdag gebruiken maar volgens Emmi komen ze daar nauwelijks aan toe. "Of je bent op het water of je bent aan het eten. Je hebt helemaal niet de behoefte om op je telefoon te zitten."
Het samen eten hoort ook bij het kampleven. 's Avonds schuift iedereen aan op een vaste plek in de eetzaal. Er wordt gekookt en elke dag staat er wat lekkers op het menu. Roos ontdekt dat champignonsoep eigenlijk best lekker is, terwijl ze dacht van niet. En Kiki geniet stiekem ook nog van een ander voordeel. "Thuis moet ik de afwasmachine inruimen en de tafel dekken. En dat hoeft bij De Bird niet!"
Een week die veel te snel voorbijgaat
Zeilen, lachen, nieuwe vrienden maken en samen avonturen beleven. Voor Roos, Kiki en Emmi vliegt de week voorbij. Het is juist de combinatie van sportiviteit en gezelligheid die een zeilkamp zo leuk maakt. Dat Roos voor het eerst mee is maakt voor haar geen verschil. Ze begrijpt inmiddels helemaal waarom Kiki vorig jaar zo enthousiast thuiskwam. En ook Emmi en Kiki zijn nog lang niet uitgekeken op het zeilen.