Leg je oor te luisteren als je aan de oever van het Tjeukemeer staat. Kun jij die vrouwenstemmen horen die volgens de legende roepen: “Tsjûke! Marchje! Tsjûke! Marchje...” Het standbeeld van deze ‘suskes’ (zusjes in het Fries), te vinden aan het wandel- en fietspad langs de zuidoever bij het voormalige stoomgemaal in Echten, vertelt het tragische verhaal Tsjûke en Marchje. Ooit hadden ze samen een boerderij op een plek die zich nu in het meer bevindt. Op een hete zomeravond vloog het bos, dat naast hun boerderij lag, in brand. De aangrenzende sloot was drooggevallen, er was in tijden geen regen gevallen. Tsjûke en Marchje hadden geen andere keuze dan het vuur te lijf te gaan met emmers verse melk. Maar de hitte deed het vocht uit de melk meteen verdampen, terwijl het melkvet het vuur deed opvlammen. De vrouwen werden door rook en vuur van elkaar gescheiden en ze riepen wanhopig elkaars namen. Zo is volgens deze legende de naam van het Tjeukemeer ontstaan.
