locaties
73 t/m 96 van 2497 resultaten
-
Vakantiehuisjes Marsherne - Appartement Pastorie Marsherne
Vakantiehuisjes Marsherne - Appartement Pastorie Marsherne Poppenwier
-
Vakantiehuisjes Marsherne - Tjalk Wuta
Vakantiehuisjes Marsherne - Tjalk Wuta Poppenwier
-
Vakantiehuisjes Marsherne - Vakantiewoning Arie
Vakantiehuisjes Marsherne - Vakantiewoning Arie Poppenwier
-
Vakantiehuisjes Marsherne - Camping Pod
Vakantiehuisjes Marsherne - Camping Pod Poppenwier
-
Vakantiehuisjes Marsherne - Vakantiewoning Driuwpôle
Vakantiehuisjes Marsherne - Vakantiewoning Driuwpôle Poppenwier
-
Vakantiehuisjes Marsherne
Vakantiehuisjes Marsherne Poppenwier
-
Vakantiehuisjes Marsherne - Tiny house Mosk
Vakantiehuisjes Marsherne - Tiny house Mosk Poppenwier
-
Veerpont Nye Skou (Akkrum)
Veerpont Nye Skou (Akkrum) Akkrum
-
Veerpont Nye Skou (Vegelinsoord)
Veerpont Nye Skou (Vegelinsoord) Akkrum
-
Theeschenkerij Nije Skou
Theeschenkerij Nije Skou Vegelinsoord
-
Lambertuskerk Arum
Lambertuskerk Arum Arum
-
E-bike oplaadpunt Nye Skou
E-bike oplaadpunt Nye Skou Vegelinsoord
-
Langlânsbrêge
Langlânsbrêge Boazum
-
Gerbrandy state
Gerbrandy state Boazum
-
It Fryske Fersepaad gedicht 22
It Fryske Fersepaad gedicht 22
Dit gedicht van Fedde Schurer maakt onderdeel uit van het Fryske Fersepaad dat via 25 gedichten Bolsward met Iens verbindt.
Paradys
Alear ha'k wenne yn 't hof fan Eden
dêr 'k no safier fan ôfdwaald bin
omjûn dan alle hearlikheden
sat 't nea in minsk betinke kin.
O, bliide tunen en rivieren
o kleare loft, o goede grûn -
ik koe de taal fan alle dieren
haw ider beest syn namme jûn.
En God wie altyd om my hinne
myn libben wie mei sines ien
ik koe him oan de waarme sinne
en oan itr rûzjend beamtegrien.
O paradys, sa grien begerze
myn hert lûkt nei syn oarsprong ta
en altyd sil 'k ûnwennich wêze
salang ik dy net werfûn ha. Edens
-
Aanlegsteiger SN66
Aanlegsteiger SN66 Haskerdijken
-
It Fryske Fersepaad gedicht 23
It Fryske Fersepaad gedicht 23
Dit gedicht van Douwe A. Tamminga maakt onderdeel uit van het Fryske Fersepaad dat via 25 gedichten Bolsward met Iens verbindt.
Ballade fan de Sinteklazeboer
Yn ‘t hertsje fan Hinnaard’rradiel
stiet earne in boerehûs, dêr ‘t hiel
wat jierren lyn op wenne
in jonge widdo. ‘t Wie dêr rom,
in oare stjelp yn ’t wiid rûnom
koe amper men bekenne.
Dy pleats, sa wol in âld ferhaal,
yn yprenbeammen yl en skraal,
te waaid en heal ferwile,
dêr hat op in desimbermoarn
him ienkear in hiel ûngewoan
en seldsum stik ôfspile.
De widdo warber as in bij,
berêde sels har buorkerij
en hie it slim folhannich.
Se tsjerne en tsize dat it die,
komselden, redsum as se wie,
waard har it wurk te bannich.
Dat kaam, se hie in feint yn hier,
in kloeke bodder, sikerwier,
dy wóé, it wie wat wûnders.
En sterk! Hy tilde boppehâns
op ’t tsiisboerd tagelyk mei glâns
twa, trije tritichpûnders.
Hy molk en fuorre it jier yn ’t rûn
en stie faak op ‘e lette jûn
yn ’t fjild noch poer-allinne.
Nachts hat er as in soarchsum feint
yn ‘t bûthûs mannich kealtsje heind:
hy fléach foar syn boerinne.
Sa libbe it dêr de jiergong lâns
en bleau it buorkjen yn ‘e blâns,
sa koe de frou it rugje.
Doe, op in jûn, de dei wie oer,
hy siet by ‘t waarme winterfjoer
foar har te klompeplugjen,
doe sei boerinne mei in glim,
– der lei wat gutichs yn har stim -:
“’t is tiid fan sinteklaazjen,
ast no dyn klompen hjir ris brochst
watst dêr moarnier yn fine mochtst
meist nimme as dyn gaazje!”
De feint, nijsgjirrich as in skries,
joech foar de frou har wurd belies
en joech him doe nei sliepen,
mar tocht, ear ‘t him de lea befoel:
wat is de b’’rinne dochs fan doel?
Dy grutte fraach bleau iepen.
De oare moarns foar dage en dei
wie hy al ûnder ’e wrine wei
mei ‘t doel en lit neat skine.
Stil kipe er troch de mulhûsdoar.
mar hoe ’t er seach, hy koe gjin spoar
noch skyn fan klompen fine.
Wól stie de widdo nêst de hurd,
“Sjoch mar ris goed”sa wie har wurd,
“wat ha ‘k hjir oan myn skonken?”
De feint besaude en hy begriep:
syn klompen! O, se lake liep
tewyl har eagen blonken.
It duorre net mear mâle lang
doe wie de mole troch de fang
de feint wie gau besletten.
Hy naam syn sinteklaaspresint
mei beide hannen oan en sint
wie ‘t maitiid yn twa herten.
Wie maitiid doe ‘t yn kleare taal
twa flaggen op ‘e skuorrenaal
ferhellen fan‘t wjerfarren…
Noch altyd hâldt de jierren oer
de namme“Sinteklazeboer”
oantinken oan dit barren.Mar as om sinteklazetiid
d’ âld biskop oer de dakken riidt
dan kin er ‘t foar him krije:
dy feint, dy widdo by de hurd,
dan glimket er yn ‘t grize burd.
Hy mei ‘t ferhaal wol lije. Edens
-
Klokkenstoel Hennaard
Klokkenstoel Hennaard Hennaard
-
Minicamping en Vakantiehuis de Wynmole - Kampeerplaats
Minicamping en Vakantiehuis de Wynmole - Kampeerplaats Dearsum
-
Minicamping en Vakantiehuis de Wynmole - Pronkkamer
Minicamping en Vakantiehuis de Wynmole - Pronkkamer Dearsum
-
Hubertuskerk Lollum
Hubertuskerk Lollum Lollum
-
Buitendijks wandelen naar Zurich of Harlingen
Buitendijks wandelen naar Zurich of Harlingen Pingjum
-
It Fryske Fersepaad gedicht 21
It Fryske Fersepaad gedicht 21
Dit gedicht van Wybren Altena maakt onderdeel uit van het Fryske Fersepaad dat via 25 gedichten Bolsward met Iens verbindt.
Twa kikkerts
Twa kikkerts oan 'e hip dy sprongen om yn 't lân.
De ien wie optimist, de oar swier op 'e hân.
't Wie melkerstiid, in wein mei folle bussen stûn ticht by in hikkedaam.
Se sprongen fan 'e grûn ynienen rjocht omheech
en ploften beide kjel troch eigen ûnferstân lyk yn in molkbus del.
Dêr swommen se oerstjoer, de bus wie boardefol,
de glêde kanten lâns, oant ien sei:
“k Wit it wol, wy binn' ferlern, sis ik, wy ha it libben hân.
Dit bodzjen jout ús neat, ik brûk leafst myn ferstân”
Hy buor'le nei omleech, wylst d' oare krigel sei:
“Ik brûk myn poaten leafst en jou mysels net wei”.
De molke reamme en skifte en skomme as griene sjippe.
Oant op it lêst de froast nei oerenlang geploeter,
wol tige wurch fansels, mar liben, siet op bûter,
Doe kaam de boerefeint werom en seach ferheard
ús kikkert yn 'e bus en smiet him yn 'e feart.
Lear fan dy kikkert dit: al rint it soms net mei,
jou noait de moed ferlern en smyt dysels net wei.
Want hy dy 't moedich bliuwt, yn tsjinslach doar te libjen,
dy wint de striid op 't lêst en slagget yn syn stribjen. Wommels
-
Voetgangersbrug Hâlsban in de buurt van voormalig klooster Vinea Domini
Voetgangersbrug Hâlsban in de buurt van voormalig klooster Vinea Domini Pingjum